Moscow clubbing

Moskou slaapt nooit – een universele waarheid die geen enkele inwoner of bezoeker van de hoofdstad ooit zou tegenspreken. Onder die neonborden van het bijna ontelbare aantal gelegenheden zal iedereen en iedereen zeker iets naar hun zin vinden. Of je nu houdt van elite nachtclubs met een pyrotechnische show, glitter en glamour en een gezichtscontrolebeleid om angst in de harten van volwassen mensen te brengen, een duistere, grungeachtige kroeg waar de DJ een obscure vorm van elektronica draait of een gezellige Engelse stijl pub waar je tot in de vroege uurtjes kunt vertoeven, je zult zeker niet teleurgesteld worden want Moskou heeft het allemaal. En, natuurlijk, aangezien Moskou een 24-uurs stad is, is het nooit moeilijk om uit te gaan voor een verkwikkende en revitaliserende maaltijd na een lange en vaak vage nacht in de stad.

Maar het is niet altijd zo geweest. We hadden niet altijd clubben zoals ICON of Space, toevluchtsoorden voor liefhebbers van deep en tech house zoals Rodnya Studio of underground techno kroegen zoals Monasterio hier. Moskou heeft ook een lange, kronkelige en - vooral in de jaren 90 en vroege 2000 - zeer cheesy en kitscherige weg moeten afleggen om te komen waar het nu is. Wij bij My Guide dachten dat het een goede oefening in “edutainment” zou zijn om de geschiedenis van Moskou's clubleven uit de eerste hand te volgen door de ogen en oren van enkele van de veteranen van de stad en DJs uit verschillende muziekgenres.

Vroeger deze zomer kwam My Guide Moskou Andrey Pushkarev tegen, een prominente Russische DJ in de house en techno scene, terwijl hij een elektronisch muziekfestival bijwoonde in Hongarije genaamd B My Lake (http://bmylake.hu/2014/index.php) in de Hongaarse natuur vlakbij meer Balaton. Na het geven van een zonsondergangset aan het meer die een absolute traktatie bleek te zijn voor geest en oren, ging Andrey Pushkarev zitten om ons zijn mening over het nu en vroeger van Moskou's nachtleven te delen.

MD: En hoe vind je de menigte hier in Hongarije en het B My Lake festival in het bijzonder?

AP: Ik hou hier van en ze houden echt van de muziek die ik speel, dat voel ik echt. Het is niet de eerste keer dat ik in dit land ben. Wat betreft het B My Lake Festival, nou, het is de eerste keer hier. Voor zover ik weet is het een relatief nieuw festival, maar ik voel al dat deze jongens echt weten wat ze doen, alles is hier gedaan met de hoogste professionaliteit. Iedereen heeft plezier, de line-up is top, de zon schijnt en de vibes zijn super positief.

MD: Wanneer heb je besloten dat muziek is wat je wilt doen?

AP: Ik heb het niet echt besloten, het was soort van voor mij besloten. Ik heb verschillende keren geprobeerd de scene te verlaten, maar het was alsof een externe kracht me gewoon greep en me terug trok, me vertelde stil te blijven zitten en door te gaan met wat ik doe. Het is geen gemakkelijke professie. Iedereen denkt dat het glamoureus is – seks, drugs en rock 'n' roll – maar niet veel mensen zien de andere kant van het beroep, wanneer de DJs uitgeput en eenzaam zijn. We behoren niet echt tot onszelf en soms worden we geconfronteerd met serieuze interne conflicten.

MD: Je hebt uitgebreide ervaring met optreden in Moskou en in het buitenland. Hoe zou je de Moskou en Europese clubscènes vergelijken?

AP: In mijn mening is deze scene [underground elektronische muziek] nog steeds in ontwikkeling. Het is relatief nieuw hier als we het vergelijken met Europa. We hebben nog een weg te gaan in de zin dat we als natie nog geen DJ hebben die het Russische of Moskou geluid kan vertegenwoordigen. Als we aan Duitsland denken, is die lijst enorm. Maar ik hoop dat de scene op het punt staat om te stijgen omdat de nieuwe generatie eindelijk volwassen begint te worden. Er zijn nieuwe mensen in hun vroege 20 die mixes beginnen uit te brengen en er rijpt iets. Dat maakt me echt blij omdat ik denk dat er iets uit kan komen. Wat Moskou betreft, nou, zoals we weten is het als een land in een land. De situatie nu is dat alle promotors en organisatoren vooral publiek aantrekken door buitenlandse artiesten te brengen, maar niemand probeert echt om hun eigen lokale sterren en helden groot te maken. Dus deze clubs maken mensen zelf eraan gewend dat buitenlanders goed zijn en daarom geloven weinigen in lokale Russische DJs. Ze missen de steun om ons lokale publiek hen te laten respecteren en hen als artiesten te waarderen. Dus het ligt allemaal in handen van de DJs, de promotors en ook het publiek om echt te beginnen met het versterken van onze eigen Russische elektronische muziekscene.

Een de wereld rond reizende Italiaan met een verlangen naar alles wat mode en glamour is, Giorgio Paolucci is al 8 lange jaren in Moskou en heeft de transformatie van de clubscene van de stad uit de eerste hand meegemaakt. Op het dak van het elitistische house music paradijs dat de Krysha Mira club, met een glas fijne witte wijn in de hand en omringd door prachtige nachtelijke uitzichten op de rivier en Moskou City, vertelde Giorgio enkele van zijn herinneringen en zijn visies voor de toekomst. 

MD: Vertel ons eerst een beetje over jezelf.

GP: Ik ben Giorgio, ik kom uit Milaan. Ik verhuisde hier bijna acht jaar geleden vanuit Las Vegas. Ik ben in Italië geboren, maar aangezien ik werk in nachtleven en mode door evenementen te organiseren, heb ik veel gereisd.

MD: En hoe vind je Moskou?

GP: Het is ongelooflijk! Iedereen weet het nu, maar toen ik hier voor het eerst aankwam, wist niemand dat het zo'n potentieel kon hebben als een bruisende nachtlevensstad. Vergeleken met de andere hoofdsteden ter wereld is het nu een van de meest actieve steden op het gebied van nachtleven. Het biedt alleen het beste – misschien zelfs soms te veel. Wat ik bedoel is dat het nog steeds een beetje te glamoureus kan zijn zoals het was toen ik hier voor het eerst aankwam. Glamour is oké, maar toch moeten sommige plaatsen wat meer ontspannen zijn en in staat zijn verschillende mensen te mengen. In Europa kun je de rijken samen met artiesten en normale jongens zien feesten, maar hier is het een beetje anders, het is allemaal gecategoriseerd. Daarom ben ik persoonlijk geen fan van deze gezichtscontrolehouding. De gezichtscontrole jongens zijn je eerste contactpunt en ze letten op welk soort schoenen je aan hebt, maar je weet nooit, misschien achter deze simpele jas of simpele schoenen staat een sjeik of een miljonair. Hier kijken ze gewoon naar het merk en zeggen: “oh, het is geen goed merk, hij is niet rijk, dus we laten hem niet binnen”. Dit is een vergissing.

MD: En hoe vergelijk je Moskou toen (toen je voor het eerst aankwam) en nu? Is er iets veranderd?

GP: Ja, ik denk dat er dingen veranderen. Tegenwoordig zijn de grote clubs voorbij, behalve voor degene waar ik voor werk – Space Moskou. Nu is de trend middelgrote disco bars, die eruitzien als Siberië, alle Ginza-projecten of misschien zelfs Soho Rooms. Mensen hebben de kans om te dineren en vervolgens plezier te hebben op dezelfde plaats. Eigenlijk proberen sommige restaurants nu dit format aan te nemen, het is een hybride manier om te werken. Vroeger had je het diner en dan veranderde je 20 verschillende plaatsen. Nu zijn er nog steeds deze soorten mensen, maar veel anderen vinden het fijn om op één plek te blijven en kunnen de hele nacht op dezelfde plek blijven en dan komen ze, bijvoorbeeld, hier naar Krysha Mira om 4 uur 's ochtends om hun nacht voort te zetten en de zonsondergang te bekijken.

MD: Je hebt je deel van clubs in Moskou gezien. Welke steken er werkelijk bovenuit voor jou?

GP: Nou, natuurlijk nu Space omdat het een slim idee is, hoewel het niet gemakkelijk is om het te laten werken omdat de originele Space in Ibiza is en, nou ja, het is! Het is niet alleen een club omdat je de zee en het landschap hebt. Onze club is drie keer groter dan Space Ibiza, maar we worden omringd door een fabriek. Bovendien hebben ze in Europa een andere cultuur: ze volgen muziek, ze genieten van muziek. Hier maak je de club vol alleen als er een grote naam is. Als het geen grote naam is, verlies je geld. Dus dat is het voor Space. Een andere leuke plek is Soho Rooms, maar het is niet echt mijn stijl omdat het ingewikkeld kan worden. Natuurlijk positioneren ze zichzelf als een internationale club, maar je kunt alleen naar binnen als je veel geld hebt. Siberië, Famous en Oblaka gaan de laatste tijd ook behoorlijk goed.

MD: Als expat, wat zou je andere expats aanraden om ervoor te zorgen dat ze het meeste uit het clubleven in Moskou tegenwoordig halen?

GP: Ten eerste raad ik expats aan om hun geest te verhelderen en niet te luisteren naar wat hun andere vrienden zeggen en gewoon uit te gaan en vrij te zijn. Als je uit wilt gaan, moet je vrij zijn van gedachten omdat het soms gebeurt dat expats plaatsen missen gewoon omdat een van hun vrienden hen vertelde dat het te duur is. Alles is duur. Als je een drankje vindt voor 100 roebel betekent dat dat het geen echte alcohol is en je kunt je leven riskeren door het te drinken. Dus natuurlijk is alles overprized. Ook mogen expats zich niet voelen als UFO's en moeten ze proberen vriendelijk te zijn en te mengen met de lokale Russische menigte. En, natuurlijk, moeten ze uitgaan met de gedachte om echt plezier te hebben en niet alleen om meisjes te vinden. Natuurlijk is het een deel van het spel, maar het is geen prioriteit!

MD: En hoe zou je deze lokale Russische clubbers in een paar woorden beschrijven?

GP: Gek en opgeleid. Werkend bij Space zie ik mensen echt gek worden en genieten van de muziek. Ik heb nog nooit een enkele vechtpartij gezien.

MD: Hoe zie je de Moskou nachtleven scene over, laten we zeggen, vijf jaar? Waar zie je het heen gaan?

GP: Het hangt er allemaal vanaf omdat deze stad zo snel is. Clubsworden geboren en sterven allemaal binnen een jaar. Het hangt af van de trends omdat er altijd mensen zullen zijn die uitgaan en plezier hebben, maar over vijf jaar denk ik dat het democratischer zal zijn. Er zullen waarschijnlijk minder super dure clubs zijn alleen voor rijke mensen omdat het een oud en stervend concept is. Het wordt meer Europees en het bewijs is Gipsy. Deze club is een democratische plek. Het kan in het begin moeilijk zijn om binnen te komen, maar als je binnen bent, vind je een zeer gemengde menigte, de prijzen zijn goedkoper dan bij sommige andere clubs en het is super leuk! Icon is vergelijkbaar. Ik denk dat de toekomst democratischer is. Geen vragen meer wie je bent, wat je draagt, want er zal altijd een privégebied zijn voor zulke soorten mensen. Het belangrijkste verschil tussen nu en 8 jaar geleden, toen ik voor het eerst kwam, was de club Dyagilev waar ze loggia's verkochten voor $30.000! Nu is het niet zo gemakkelijk om een tafel te verkopen voor zelfs $2.000.

Alexey Krasilnikov, ook bekend als DJ Sebastien, is de jonge en opkomende muzikale directeur en resident DJ van Barbados, een club die wordt bezocht door een meer verfijnde menigte. Ondanks zijn relatief jonge leeftijd deelde Alexey enkele zeer interessante gedachten en inzichten in de tumultueuze en fantastische geschiedenis van het clubleven in Moskou. 

MD: Alexey, zou je ons alsjeblieft iets kunnen vertellen over wanneer je voor het eerst in de muziek terecht kwam?

AK: Ik kwam voor het eerst in de muziek terecht toen ik een kind was en mijn ouders me naar een muziekschool stuurden. Daar leerde ik pianospelen, noten lezen en zingen. Nadat ik de school had afgerond, eindigde mijn liefde voor muziek niet, maar groeide in plaats daarvan, vooral toen ik begon naar nachtclubs te gaan. Dat was wanneer ik besloot dat ik DJ wilde worden. Toen belde mijn vriend DJ Night me op en zei dat de legendarische nachtclub “Opera” een jonge nieuwe DJ nodig had en dat de casting over drie dagen zou zijn. Mijn taak was om in drie dagen te leren DJ'en en zoals je kunt zien, is het me gelukt. Helaas kreeg ik er maar één keer te spelen voordat het afbrandde.

MD: Vertel ons over de clubs waar je nu speelt.

AK: Ik hou ervan om te spelen in Barbados omdat daar de menigte en de sfeer altijd super leuk zijn. Iedereen is in een geweldige bui, ontmoet nieuwe mensen en geniet van een van onze vele cocktails van onze uitgebreide cocktailkaart. Als ik een dag vrij heb, ga ik graag naar Mendeleev om een cocktail te hebben en te luisteren naar deep house of naar een groot feest zelfs in Space of Arena Moskou.

MD: Hoe herinner je je het begin van clubmuziek en clubcultuur in Moskou?

AK: Ik herinner me het begin van het clubleven met de legendarische club Dyagilev en remixes van Tsoi-nummers! Het was een vreemde tijd - mensen telden geld en kochten tafels voor een half miljoen roebel. Alleen een mix van disco, funky house en remixes van Russische nummers was te horen.

MD: En hoe zie je het nachtleven nu? Wat is het meest zichtbaar veranderd?

AK: Er is veel veranderd! Clubs worden nu gebouwd voor grote evenementen en dus kun je het aantal echte clubs op je twee handen tellen. Nu hebben we voornamelijk bars en restaurants, die worden genoemd “clubs”. Maar in ieder geval zijn er er veel! Ze spelen allemaal verschillende genres, de prijzen voor alcohol variëren tussen 100r en 600r voor een whiskey & cola, het etenmenu is ook gevarieerd en ze zijn allemaal in constante concurrentie om hun doelgroep te imponeren en hen terug te laten komen voor meer in plaats van defecteren naar de concurrenten. Als resultaat is er veel meer concurrentie in de meer mainstream sector en nu hebben we ook een zeer krachtige underground beweging.

MD: Hoe zou je de clubscene in Moskou en in het buitenland vergelijken?

AK: Dat is een moeilijke vergelijking omdat elke plaats zijn eigen specifieke clubbeweging heeft! Glamor en chique in Moskou, Europa en het VK zijn grotendeels vergelijkbaar, hoewel niet zonder hun eigen unieke kenmerken. Als je jezelf echt wilt onderdompelen in de sfeer van een echt feest en een echte muzikale viering, is het beter om een reis te maken naar een meerdaags festival ergens! Naar mijn mening kan geen enkele club ter wereld je dezelfde energie geven. Mensen gaan naar clubs om een drankje te doen, nieuwe en oude vrienden te ontmoeten, te dansen en gewoon een beetje weg te komen van de dagelijkse routine.

MD: En tenslotte, hoe zie je de toekomst van clubben in Moskou?

AK: Interessante vraag! Misschien ben ik een conservatieve jongen in deze zin, maar ik denk niet dat er grote veranderingen aan de horizon zijn. De muzikale stijl kan een beetje veranderen, maar dat is het zo'n beetje...bars en restaurants blijven feesten organiseren. Bij sommige van deze zullen we pop horen, anderen zullen spelen wat trendy is en ondertussen zal de nooit eindigende discussie over wat het beste is – beproefde pop of nieuwe trendy mainstream – geen teken van vervaging vertonen. Persoonlijk zou ik graag echte clubs zoals Dyagilev, First, Opera of XIII een comeback zien maken.