Interview met Jason Farrell

Jason Farrell is de directeur bij Gouverneur International – het bedrijf dat gespecialiseerd is in het plaatsen van hoogwaardige Nanny's, Gouvernantes, Tutors en Engelse leraren voor voornamelijk hooggeplaatste cliënten die het allerbeste niveau van service eisen. Jason had de vriendelijkheid om een interview voor My Guide Moscow bij te wonen. 

Je woont bijna 10 jaar in Moskou, en niet zomaar, maar je doet een zeer succesvolle business en communiceert regelmatig met Russen. Voel je je thuis of nog steeds als in een vreemd land en wil je bij de eerste gelegenheid terug naar Engeland?

-          Nee, ik voel me hier goed, ik ken de stad. Het is gemakkelijk voor mij om ergens te komen, omdat ik de wegen goed ken. Ik ken de mensen, ik weet hoe het is om in Rusland te leven, en ik wil niet weg. Ik ben zelfs gewend geraakt aan de Russische winter.

Als we het hebben over een carrière maken in een vreemd land, houden mensen meestal de VS als voorbeeld omhoog: als je een droom hebt en hard werkt, zal je hoe dan ook slagen. Wat is de Russische winnende formule?

-          Ik denk dat deze formule overal werkt, maar in Rusland moet je openheid, flexibiliteit en geduld toevoegen. Het is geen geheim dat veel processen hier veel ingewikkelder zijn dan ze zouden moeten zijn. Bijvoorbeeld, elke keer dat een buitenlander in Moskou aankomt, krijgt hij een formulier met veel punten om in te vullen of om naar het hotel te nemen, dat het zal invullen. En als ik vraag: “Wat gebeurt er als ik het niet doe?”, antwoorden ze: “Ik weet het niet… maar je moet het doen.”

Hoe dan ook, Moskou is een stad van grote kansen met een hoog werkniveau. Soms leidt dit tot bepaalde moeilijkheden in de relaties tussen werkgevers en werknemers. Ik begrijp de werknemers niet, die de houding aannemen “Waarom zou ik dit doen?” Wel, omdat het je baan is en je ervoor betaald wordt. En als je wilt slagen, moet je bereid zijn om meer te doen dan verwacht. Bijvoorbeeld, we ontmoeten onze cliënten vaak op hun plek, omdat we begrijpen hoe ongemakkelijk het voor hen zou zijn om het stadscentrum te bereiken, terwijl ze tijd verliezen in het verkeer. We proberen een hoger niveau van service te bieden en dit geeft ons een concurrentievoordeel ten opzichte van andere bedrijven die niet bereid zijn dit te doen en bovendien geen enkele interesse in service hebben. Neem het voorbeeld van Teremok, het pannenkoekenbedrijf! Dit is een briljante, servicegerichte en succesvolle onderneming. De eigenaar is onze cliënt, waar ik trots op ben om te zeggen.

Hier maken mensen zich meestal niet veel zorgen over het verliezen van hun baan, omdat ze weten dat ze gemakkelijk een andere kunnen vinden. Maar er zijn landen waar het verliezen van een baan een echte tragedie is. In Zuid-Afrika, waar ik geboren ben, is het werkloosheidspercentage erg hoog. 

Toen je voor het eerst naar Rusland kwam, kreeg je een functie als leraar aangeboden. Hoe lang had je als leraar gewerkt voordat je het bedrijf begon? En van wie komt het idee voor de oprichting van Gouverneur International?

-          Ik werkte een jaar als gouvernante in een Russisch gezin, daarna keerde ik terug naar het VK en na een tijdje kreeg ik een ander jaarcontract aangeboden. Later realiseerde ik me hoeveel gezinnen een gekwalificeerde Engelse leraar voor hun kinderen nodig hadden. En ik kon simpelweg niet alle jobaanbiedingen accepteren met zo'n hoge vraag, dus de beslissing om naar een partner te zoeken en een bedrijf te starten was een risicovolle maar voor de hand liggende keuze. We begonnen met het idee van een adviesbureau dat gezinnen zou helpen om hooggeschoolde nanny's, gouvernantes, tutors en Engelse leraren te vinden. Dit is hoe Gouverneur International werd opgericht.

Wat voor soort activiteit vind je leuker: lesgeven of beheren? En mis je lesgeven niet?

-          Ik geef nog steeds les, niet veel trouwens. Ik hou ervan om met kinderen te werken, om te zien hoe snel ze ongelooflijke resultaten in het Engels bereiken. Ik kan niet zeggen wat ik leuker vind, alles wat ik weet is dat het de hele tijd hetzelfde doen niet voor mij is.

Wat zijn je selectiecriteria voor een kandidaat? Komen alle nanny's en gouvernantes uit het buitenland om voor bepaalde cliënten te werken? Of zijn er permanente bewoners die af en toe worden ingehuurd?

-          Er zijn twee soorten werknemers: degenen die in Moskou wonen en werken, laten we zeggen, permanente bewoners die parttime werken, en gouvernantes uit het VK en andere landen, die lange contracten aangeboden krijgen of gevraagd worden om met een gezin naar een ander land te reizen voor een paar maanden, bijvoorbeeld. Wat betreft de selectiecriteria, natuurlijk is het fijn als een nanny of gouvernante een briljante opleiding en rijke ervaring heeft, maar als ze niet met een kind kan opschieten, en het kind haar gewoon niet leuk vindt, betekenen al deze kwalificaties op papier niets. Allereerst moeten ze open-minded, oprecht en bereid zijn om kinderen te onderwijzen.  

Een van de belangrijkste vragen die ik je als expert in kinderonderwijs zou willen stellen, is of de kinderen van de 21^ste eeuw echt geïnteresseerd zijn in onderwijs. Tegenwoordig klagen mensen nooit dat kinderen niets nodig hebben, behalve computer spellen en sociale netwerken. We zijn het er allemaal over eens dat kinderen onze toekomst zijn. Dus, welke toekomst heeft Rusland?

-          In feite zijn kinderen erg open. Ze absorberen en accepteren alles wat je zegt. En het is beslist onze verantwoordelijkheid om de interesse van kinderen in onderwijs op te wekken. Ik denk dat het onderwijssysteem in Rusland geüpdatet moet worden. Allereerst zou onderwijs mensen moeten helpen om in de toekomst een baan te krijgen, zich voor te bereiden op sollicitatiegesprekken, cv's op te stellen, enzovoort. Ik geloof ook dat mensen meer zouden moeten begrijpen wat het betekent om een mens te zijn en hoe we elkaar en onszelf zouden moeten behandelen.

En, natuurlijk, de vorm van onderwijs is erg belangrijk. Tradities en discipline zijn goed, maar een moderne aanpak is noodzakelijk. Stel je een 45-jarige Sovjetoma voor die je vertelt dat je van haar les moet genieten…  Trouwens, ik ben tegen huisonderwijs in de zin van alleen huisonderwijs, omdat kinderen sociale contacten moeten hebben, ze moeten voorbereid zijn op het toekomstige leven, dat niet binnen vier muren zal plaatsvinden.

Ik weet dat je dol bent op Yoga. Is het een hobby of een levensstijl? En hoe beïnvloedt het je dagelijks leven?

-          Het is geen levensstijl, ik kan zeggen dat ik een nieuwkomer in Yoga ben, maar het heeft al veel in mij veranderd, als persoon, in mijn filosofie. Yoga geeft je de mogelijkheid om naar jezelf van een afstand te kijken, je gedachten te begrijpen en je emoties te beheersen. Het dwingt je om na te denken over wat echt goed of slecht is. In onze kindertijd leren we veel dingen die we zelden in twijfel trekken. Immers, wie beslist wat goed of slecht is? We luisteren te veel naar wat anderen zeggen. Heel vaak proberen we zelfs niet om iets te doen, omdat iemand ons heeft verteld dat het niet interessant was. Maar in feite kan wat niet interessant is voor de ene persoon een passie worden voor een ander. 

Yoga heeft een grote invloed op mijn leven. Eerder dacht ik niet dat ik vegetariër zou worden, omdat mensen in Zuid-Afrika gewend zijn veel vlees te eten, of toen ik rookte, dacht ik dat het stress verlichtte, zoals alle rokers denken. Maar hoe kan het stress verlichten, als het het eigenlijk veroorzaakt?

Kun je een cultfiguur of een persoon noemen die veel invloed op je heeft gehad? En heb je misschien enkele favoriete citaten?

-          Allereerst mijn moeder. Ze zei altijd: “Doe wat je leuk vindt en het geld zal komen.” En ik hou van het citaat van Henry Ford: “Of je nu denkt dat je het kunt, of dat je het niet kunt – je hebt gelijk.” Weet je, toen ik een kind was, droomde ik ervan een beroemde acteur of sportman te worden, maar nu begrijp ik dat ik mijn eigen weg ga en alles wat ik heb doorgemaakt deel van mij is. Ik ben zoals ik ben.

Wat is Jason Farrell's sleutel tot een gezond en gelukkig leven?

-          Drink sap, glimlach en lach met iemand minstens 5 minuten per dag.